เวลา 7.50 am ณ โดฮา...เปิดฮีตเตอร์อุ่นๆ นุ้ยกำลังหลับสบายอยู่เลย...แล้วมือถือก็ดัง...รอสเตอร์โทรมา พูดจาเนิบๆ แบบไม่ให้ช็อกคนเพิ่งตื่นนอน ที่สติสัมปชัญญะยังไม่เต็มร้อย ว่า operated ไฟล์ท Delhi Turnaround นะ...รถมารับตอน 8.15 am เตรียมตัวให้ทันล่ะ...

วางสายไป ก็ยังงงอยู่อีกหน่อย ก่อนที่จะนึกได้ รีบวิ่งจู๊ดไปอาบน้ำ...ไม่ต้องรอให้น้ำอุ่นกันล่ะ อาบทั้งเย็นๆ อย่างนั้นแหล่ะ เพราะหากรอให้อุ่นก็สายแน่ๆ...แต่งหน้าแบบลวกๆ รวบผมแบบลวกๆ คว้ากระเป๋าลากแล้วก็วิ่งลงไปตอน 8.17 ปรากฎ คนขับรถบอกว่า มารอตั้งแต่ 8 โมงเช้าแล้ววว

ไปถึง Tech. Build. ก็วิ่งจู๊ดอีกรอบไปjoinที่เครื่องฯ เลย...เหนื่อย หอบแฮกๆ ได้ตำแหน่ง R2 ทั้งๆ ที่senior ที่สุด แต่ก็ไม่ต้องเป็น incharge (L4) เพราะว่าถูกเรียกจากสแตนด์บาย...ดีมากๆๆๆ ชอบๆๆๆๆ

ไฟล์ทไม่เต็ม ทั้งไป-กลับ...มีคุณนายเจนนี่เป็น L4, น้องแบงค์ เป็น L3...ไฟล์ทถือว่าโอเค...on ground ไป 5 ชั่วโมงได้ นั่งกินๆ เมาท์ๆ สนุกดี...กลับมาถึงก็ไม่ต้องสแตนด์บายต่อ ได้ rest ซะอย่างนั้น...ก็ดีจะได้มีเวลาไปจัดการธุระอะไรต่อมิอะไรให้เรียบร้อย ก่อนที่จะกลับไปพัก(หนาว)ร้อนที่เมืองไทย

ตอน sign out เจอญาติเพียบ...เมาท์กันเสียงดัง เป็นนกกระจอก...ข่าวดีของนุ้ยไปไกลมาก รู้กันได้ยังไง มีแต่คนถามถึง...อืมม์!

ข่าวดีที่ว่า คือ ได้จดหมายโปรโมทนั่นเอง แต่จะโปรโมทไปเป็นแบบไหนไม่รู้ค่ะ ต้องรอตอนที่ตารางเทรนออกมา

ส่วนเรื่องอัพรูป มีเพียบเลย เพราะไปLayover มาหลายที่มาก ไปตลอด แทบไม่ได้อยู่โดฮาเลย แต่เนื่องจากว่า laptop ของนุ้ยแก่ เก่า และช้ามากกกกกกกก ทำให้ไม่สามารถอัพรูปได้ เพราะคงต้องใช้เวลาหลายวัน...รออีกนิด ว่าจะซื้อใหม่ค่ะ...ขอเก็บตังค์อีกนิดก่อน...ไม่มีสปอนเซอร์สนับสนุน ก็อย่างนี้ล่ะ...ต้องพึ่งตัวเองอย่างเดียว...แต่ก็ภูมิใจนะ

ไปละค่ะ...ไปนอนดีกว่า...แล้วก็จะเตรียมตัวไปแฟรงค์เฟิร์ตต่อ...