พ่อคะแม่คะ

นุ้ยสะดุ้งตื่นมาตอนประมาณ 8 โมงกว่าๆ ถือว่าเช้ามากๆ เลยสำหรับนุ้ย เพราะว่าห้องข้างบนน่ะ เค้าทำอะไรไม่รู้ ลากเฟอร์นิเจอร์ไปมา ดังมาก ปานฟ้าถล่มลงบนหัวน่ะค่ะ...

นุ้ยก็อดทนนานมาก เลยเดินขึ้นไปกะจะบอกเค้าว่าให้เบาๆ หน่อย ก็ปรากฎว่า เค้าปิดสวิตซ์กริ่งประตู นุ้ยเคาะก็ไม่ได้ยิน เพราะเปิดเพลงดังมาก

เลยเดินลงไปบอกยามว่า ช่วยโทรขึ้นไปห้อง 410 ทีนะ บอกให้ minimize noise หน่อยจ้ะ ดิฉันนอนไม่ได้เลย หนวกหูมาก ยามคนใหม่ฟังภาษาอังกฤษไม่เข้าใจ

นุ้ยกลับขึ้นห้องตัวเอง ก็เสียงยังดังอยู่ มากกว่าเดิมอีก เลยโทรไปวีนยามละ ว่าที่ฉันเดินลงไปบอกเมื่อกี๊ เธอจักการหรือยัง...ยามไม่เข้าใจ ส่งให้"ช่างดูแลตึกมาคุย" เลยอธิบายไป ปรากฎว่า พักใหญ่ๆ เค้ามากดกริ่งห้องนุ้ย นุ้ยก็ปรี๊ดเลย บอกว่า "ฉันเป็นคนโทรไปเอง ไปเตือนห้อง 410 นู่น" เค้าก็ทำหน้างงๆ

แล้วเสียงก็เงียบไปพักใหญ่...ตอนนี้ดังอีกแล้ว สรุปคือ นุ้ยก็ไม่ได้นอนต่อ หงุดหงิดสุดๆ เลยค่ะ เพราะกว่าจะได้นอนก็เกือบเช้าแล้วอ่ะค่ะ...เดี๋ยวก็มีธุระต้องออกไปข้างนอกอีก

นุ้ยก็เลยลุกมาเท Innocent Smoothies รส Cranberry Rasberry (ที่อุตส่าห์บ้าพลัง หอบหิ้วมาจากแมนเชสเตอร์)ผสม Creamy Honey(ที่บ้าพลังหิ้วมากระปุกใหญ่มากกก จากมิวนิค) แล้วก็ ทำข้าวโอ๊ตรสปลา กินเป็นอาหารเช้าซะเลย...(พ่อกะแม่ อย่าสงสัยนะคะ ว่าที่โดฮาไม่มีอะไรขายหรือไง นุ้ยถึงได้ต้องไปGrocery Shoppingอะไรต่อมิอะไรมาจากยุโรปทุกที...อิอิ ก็บางอย่างที่โดฮาไม่มีนี่คะ ถึงมีก็สู้ไม่ได้อ่ะค่ะ...ลูกเรือไทยส่วนใหญ่ก็ทำยังงี้ทั้งนั้นอ่ะค่ะ)

แต่นุ้ยสงสัยว่า มหาเทพ มหาเทวี สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่นุ้ยบูชาอยู่ที่บ้าน จะบันดาลให้นุ้ยต้องตื่นละมั้งคะ เพราะซื้อส้มสด อร่อยมาก มาจากแมนเชสเตอร์ แช่ไว้ในตู้เย็น ยังไม่ได้ถวายซักที...เดี๋ยวจะไปอาบน้ำ สระผม ไหว้พระ สวดมนต์ นั่งสมาธิแล้วล่ะค่ะ นุ้ยแอบเกเรเลื่อนไปสองสามวันแล้ว หลังจากที่ ไฟล์ทแฟรงค์เฟิร์ตหลุดไป...

วันนี้ นุ้ยไม่ได้รู้สึกว่าอากาศหนาวซักเท่าไหร่ แต่น้ำเย็นเจี๊ยบเลยค่ะ...ถ้าไม่มีฮีตเตอร์ก็คงแย่อ่ะค่ะ...

เมื่อวาน Welfare โทรมา บอกว่า "นพชยา พรุ่งนี้ ยูหยุดน่ะ ไปร่วมงานมีตติ้งด้วยนะจ๊ะ" นุ้ยก็รับ ค่ะๆๆๆ วางสายแล้วกรี๊ดเลย ไม่อยากไปอ่ะ...พอดีพี่เจแปน บอกว่าพี่อ้วนจะไป...ค่อยยังชั่ว มีเพื่อนไปด้วย...ไม่งั้นหง่าวแน่ๆ

แต่ก็ดีเหมือนกันนะคะ เพราะจะได้ไปฟังด้วยหู รับรู้ด้วยตา ของตัวเอง ว่าจะมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นในภายภาคหน้าบ้าง...

ไปละนะคะ...ไปอาบน้ำก่อน ป่านนี้น้ำคงอุ่นได้ที่แล้วล่ะค่ะ...จะนอนแช่ให้หายปวดหลังเลย...

รัก และคิดถึงพ่อกับแม่นะคะ

ปล. เมื่อคืนนุ้ยจัดตู้เสื้อผ้าอ่ะค่ะ...เสื้อผ้าเยอะมากเลย...ทำไงดี บางตัวใส่ครั้งเดียว ที่ยังไม่ได้ใส่ก็มี ไอ้ที่ไม่ใส่ นุ้ยก็เลือกๆ ออกมาได้ สองถุงสำเพ็ง ไซส์จัมโบ้แล้ว ไหนจะที่ทิ้งไว้ในตระกร้าอีก...นุ้ยจะไม่ซื้อเสื้อผ้าแล้วค่ะ แงๆๆๆๆๆ...เสียดายตังค์